Roadster

posted on 06 Apr 2011 21:56 by planetdream
รถเปิดประทุน
 
 
 

ภายนอกหน้าต่างคือแสงแดดอันเจิดจ้า

แม้จะเป็นแค่ช่วงเช้า แต่อากาศที่ร้อนของวันก็บ่งบอกถึงเวลาช่วงกลางฤดูร้อนได้เป็นอย่างดี

 

 

ฉันกับคุณแม่ไม่ได้คุยกันมาตั้งแต่เมื่อคืน

จริงๆแล้ว ฉันกลัวที่จะไปคุยกับท่าน กลัวว่าฉันจะเป็นฝ่ายนึกเสียใจในสิ่งที่ทำลงไปจนร้องไห้เสียเอง

...ฉันคงต้องไปขอโทษพี่ฮิเมโกะ

ฉันรู้สึกผิดที่จะต้องทำแบบนั้น แต่ฉันเองก็ไม่อยากให้คุณแม่ต้องเสียใจไปมากกว่านี้

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เซตซึมิ ลูกตื่นหรือยัง”

...คุณแม่?

และตามมาด้วยเสียงลูกบิดประตู

เป็นช่วงเวลาก่อนที่คุณแม่จะออกไปทำงาน

“เรื่องเมื่อวาน แม่ขอโทษนะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ...”

“งั้น นี่จ้ะ เอาไปทานด้วยกันกับพี่เขานะ”

“เอ๋?”

ท่านพูดและยื่นกล่องอาหารกลางวันสำหรับสองคนมาให้

“ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะจ๊ะ”

“แต่ว่า...”

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ แม่ตัดสินใจไปแล้วล่ะ”

“…..”

“ลูกเป็นลูกสาวคนสำคัญของแม่ก็จริง แต่...”

“ชีวิตของลูกแม่บังคับไม่ได้หรอกจ้ะ”

เธอพูดอย่างนุ่มนวล ด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนเหมือนเช่นเคย

“เพราะฉะนั้น สำหรับแม่แล้ว...”

“แค่แม่ช่วยให้ลูกยิ้มอย่างมีความสุขได้แม้เพียงนิดเดียว ก็พอแล้วจ้ะ”

“.... คุณแม่คะ....”

 

 

ฉันเดินไปโรงพยาบาล ในมือถือถุงที่ใส่อาหารกล่องสำหรับสองคน

 

 

เวลายังเช้าอยู่มาก

ทันใดนั้น ฉันก็หยุดเดินตรงหน้าโรงเรียนแห่งเดิม ดูเหมือนเด็กๆคงยังไม่มากัน

“….”

ฉันยืนจ้องบาร์โหนอันเดิมเหมือนเช่นเคย

ซักพักฉันก็ค่อยๆยื่นมือออกไป

“…อึก...”

ใส่แรงไปที่แขนเพื่อดึงขึ้น และถีบพื้นออกไปเต็มแรง

รู้สึกร่างกายลอยอยู่บนอากาศพักหนึ่ง ก่อนที่จะตีลังกาไปโดยรอบ...

 

 

ไม่ได้ทำแบบนี้มากว่าเดือนแล้วหลังจากตอนนั้น

ฉันยึดจับ