Vanilla Ice

posted on 27 May 2010 13:53 by planetdream
ไอศครีมกลิ่นวานิลลา
 
 

เมื่อเดินตามพี่สาว.... คุณฮิเมโกะไปเรื่อยๆเธอก็พามาที่ร้านอาหารในโรงพยาบาลที่ชั้น 1

หลังจากหาโต๊ะว่างได้แล้วพวกเราก็เดินเข้าไปนั่ง

 

 

 

  

ช่วงนี้เป็นเวลาอาหารเที่ยง ในร้านจึงเต็มไปด้วยผู้คนทั้งคนนอกและคนที่อยู่ในโรงพยาบาล

เนื่องจากบ้านของฉันอยู่ใกล้โรงพยาบาลฉันจึงไม่เคยมาใช้บริการร้านอาหารพวกนี้แต่เท่าที่ดูแล้ว
ร้านอาหารที่นี่มีลูกค้าค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว

"เชิญจ้ะ ถ้าชอบรสอะไรก็สั่งได้เลยนะ"

พี่ฮิเมโกะทำท่าทางเหมือนมีเมนูอยู่บนมือและส่งมาให้

"......"

"ค่อยๆดูนะ ไม่ต้องรีบ"

"ช๊อคโกแลตก็ดี มินท์ก็ดี เชอร์เบทก็ดี สั่งมาเลยอะไรก็ได้"

เธอยังคงเล่นมุขต่อไปด้วยท่าทีสนุกกว่าเก่า

แต่ถึงแม้ที่นี่จะมีเมนูจริง มันก็ไม่มีอะไรให้เลือกอยู่ดี

"ถ้างั้น หนูเอา..."

"เดี๋ยวก่อนนนน"

"คะ?"

"อืม...ถ้าให้ฉันเดานะ เธอคงจะสั่ง..."

อยู่ๆพี่สาวก็ขัดขึ้นและทำท่าเหมือนจะเล่นเกมเดาใจ

ความจริงถ้าพวกเรากำลังจะสั่งเมนูอาหารหรือเครื่องดื่มที่มีค่อนข้างหลากหลายก็คงไม่แปลกอะไร

แต่สำหรับไอศครีมแล้ว ที่นี่ไม่มีอะไรให้เลือกนอกจากไอคครีมวานิลลา

ไม่เห็นจะต้องเดาอะไรเลยนี่นา....

"อืม...นั่นสิน้า ถ้าเป็นเธอก็คงเลือก..."

"...ไอศครีมวานิลลาแหงๆ"

"......"

"เป็นไงล่ะ ถูกละสิ"

"....."

"นี่เป็น....มุขหรือเปล่าน่ะ"

"ไม่ใช่แบบน้าน!"

"เธอจะต้องตบมุขว่า 'มันก็มีแค่อย่างเดียวไม่ใช่หรอไง!!' อะไรประมาณนั้นสิ"

ถึงฉันจะยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่พี่สาวก็ไม่ได้ดูผิดหวังอะไรมากนัก

"เฮ้อ เอาเถอะ งั้นเดี๋ยวพี่ไปซื้อมาให้แป๊ปนะ"

หลังจากพี่สาวพูดจบ เธอก็ลุกจากที่นั่งและเดินไปซื้อไอศครีมที่เคาท์เตอร์

ตะกี้พี่เขาตั้งใจจะทำอะไรกันแน่นะ....

"เอ้า มาแล้วจ้า"

ไม่ช้านัก เธอก็เดินกลับมา

แต่ทำไมในถาดของเธอมีไอศครีมอยู่ 4 ถ้วยล่ะ

"ยังไงก็ 2 ถ้วยต่อคนแล้วกันนะ"

ทำไมล่ะ? ก่อนที่ฉันจะถามออกไปแบบนั้น เธอก็วางไอศครีม 2ถ้วยตรงหน้าฉันเหมือนเป็นเรื่องปกติ

แล้วเธอก็เริ่มตักไอศครีมเข้าปาก

"อื้ม อืม... อร่อยอะ"

"ถ้าพูดถึงหน้าร้อน ก็ต้องไอศครีมจริงๆแหละเนอะ"

ฉันพยักหน้าตอบพร้อมกับเริ่มกินบ้าง

ไอศครีมที่นี่มีลักษณะคล้ายๆกับเชอร์เบทแต่รสชาติเป็นรสวานิลลาอ่อนๆซึ่งก็เข้ากันได้ดี

"อร่อยไหม เซทซึมิ"

"อืม"

"ถ้างั้น ไม่ทำท่าทางดีใจหรือมีความสุขหน่อยล่ะ"

"......"

"ก็อร่อยดี"

"โธ่ ไม่ใช่แบบนั้น เธอจะต้อง เอ.... ว่ายังไงดีล่ะ"

สรุปแล้ว พี่เขาต้องการอะไรกับฉันกันแน่

"งั้นพูดตามพี่แล้วกันนะ.... อื๊ม!!อาหย่อยจังเยย!!"

"....."

"อืม อร่อยจังเลย"

"....."

"อะแฮ่ม... งั้นต่อไปเป็นคำถาม"

"เอ๋? คำถามหรอ?"

"ก่อนอื่น เธอลองพูดคำว่าแชนเดอเลีย 10 ครั้งซิ"

"อ๊ะ แล้วก็ต้องพูดเร็วเหมือนพูดปกติด้วย"

"แชนเดอเลีย แชนเดอเลีย แชนเดอเลีย แชนเดอเลีย..."

"แล้วคนที่กินแอปเปิ้ลอาบยาพิษเข้าไปคือใคร?"

"....."

"สโนไวท์"

"อึก... ถูกต้อง...."

....เป็นมุขที่จะหลอกให้คนตอบไปว่าซินเดอเรลล่า มุขเก่าๆแบบนั้นยังมีคนใช้อีกหรอ

"เอาล่ะ ต่อไปจะเป็นช่วงสำคัญล่ะนะ"

"นั่นก็คือช่วงแนะนำตัวเองยังไงล่ะ!"

พี่ฮิเมโกะก็ยังคงมีไฟเล่นต่อไป ไม่ยอมจบง่ายๆ

ดูเหมือนฉันก็คงต้องยอมเล่นตามพี่สาวไปอย่างช่วยไม่ได้สินะ

พอคิดว่าต้องเล่นแบบนี้ต่อไปก็รู้สึกปวดหัวแปลกๆ

"นี่ๆ งานอดิเรกของเซทซึมิคืออะไรหรอ"

"ไม่ได้ชอบทำอะไรเป็นพิเศษ"

"งั้น เธอทำอาหารหรืออะไรพวกนี้เป็นไหม"

"ไม่เป็น"

"อ๊ะ หรือว่าบางที เธออาจจะเป็นพวกชอบร้องเพลงคาราโอเกะ แถมอาจจะคลั่งไคล้เพลงอนิเม
แถมร้องเพลง
'Summer Machine Gun' ได้ด้วย หรือเปล่า"

** Natsu wa Machine Gun เป็นเพลงในเกม Mizuiro ของ NekonekoSoftเป็นเพลงที่
ร้องท่อนแร๊ป?
??ได้เร็วมากจนฟังไม่ทันร้องโดย Shindou
 http://www.youtube.com/watch?v=CSTXFclpqNc

"...ไม่เลย"

"......"

"งั้น...ต่อไปตาฉันแนะนำตัวบ้างนะ"

ขณะที่ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองยังไม่ได้แนะนำตัวอะไรเลย พี่ฮิเมโกะก็ลุกขึ้น

คนรอบๆเริ่มสงสัยและหันมามองว่าเราทำอะไรกันแต่ดูเหมือนพี่เขาจะไม่ค่อยสนใจนัก

"เชื่อหรือไม่ว่า ที่จริงแล้วพี่เป็นคนรักรถมาก"

"ถึงขนาดไปสอบได้ใบอนุญาติแข่งขันรถระดับชาติขั้น A เชียวนะอะแฮ่ม"

เธอทำท่ายืดอกอย่างภาคภูมิใจ

ถึงจะบอกว่า ระดับชาติ ขั้น A ก็ตาม ฉันก็ยังไม่เข้าใจความสำคัญของมันเท่าไรนัก

"แล้วมัน... ยอดมากเลยหรอ"

"เอ่อ..เปล่าหรอก....ความจริงแล้ว มันก็นะ...."

และแล้วพี่สาวก็ทำท่าเหมือนจะหมดไฟไปซักพัก

ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องสำคัญที่ฉันสงสัยเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

"นี่..."

"หืม อะไรหรอๆ ถ้ามีอะไรสงสัยก็ถามได้เลยนะโดยเฉพาะเรื่องเครื่องยนต์โรตารี่ล่ะก็ ขอให้บอก"

"ไม่ใช่เรื่องนั้น พี่กินของพวกนี้ได้ด้วยหรอ"

"อ่า... เรื่องนั้นเองหรอ"

ฉันรู้สึกตงิดๆมาตั้งนานแล้ว ซึ่งตอนนี้พี่สาวก็กำลังตักไอศครีมพวกนั้นกินอยู่

ผู้ป่วยหนักกับไอศครีมปกติแล้วมักจะไม่ใช่ของคู่กัน

ถึงฉันจะไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับโรคของพี่ฮิเมโกะก็ตาม แต่พี่สาวก็เป็นผู้ป่วยของชั้น7

ซึ่งถ้าเป็นผู้ป่วยหนักขนาดนั้นแล้ว มักจะถูกสั่งห้ามกินไอศครีมอย่างเด็ดขาด

แต่พี่สาวกลับพูดขึ้นมาว่า....

"เธอรู้เรื่องเกี่ยวกับชั่วโมงเยี่ยมบนชั้น 7 ไหม"

"ไม่รู้หรอก.."

เธอถามฉันแทน