Prologue - Himeko 6:Summer

posted on 01 May 2010 21:28 by planetdream
บทนำ - ฮิเมโกะ 6:ฤดูร้อน
 
 
 

 

 

หลังจากผ่านไปไม่กี่เดือน เหล่าจักจั่นก็เริ่มส่งเสียร้องกันแซงแซ่

แม้ว่าคนที่มาเยี่ยมฉันตลอดช่วงฤดูใบไม้ผลิจะเริ่มหายหน้าไปกันหมดแล้วก็ตาม

แต่ตัวฉันยังคงนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลเหมือนเช่นเคย

"เฮ้อ... วันนี้ก็อากาศร้อนอีกแล้ว"

เสียงเคาะประตูห้องฉันดังขึ้น

"พี่ค่ะ กินข้าวเสร็จหรือยัง"

 

 

 

 

 

"เดี๋ยวต้องเอาถาดอาหารกลับไปคืนแล้วนะ"

"พี่ชักจะเริ่มเบื่ออาหารที่นี่แล้วสิ"

"อ๊ะ... เหลือบล๊อคโคลี่ไว้อีกแล้ว"

"จิฮิโระ... ไปซื้อไอศครีมที่ชั้นล่างให้พี่หน่อยสิ นะ นะ"

"ไม่ได้ค่ะ! พี่ไม่ควรกินอะไรนอกจากอาหารที่โรงพยาบาลจัดให้ค่ะ"

"น่าๆ ไม่เห็นต้องเคร่งมากเลยนิ"

"ไม่ได้ค่ะ อย่าขัดคำสั่งคุณหมอสิคะ"

"จ้า เข้าจายแล้วๆ"

"โธ่ ถ้าเข้าใจจริงๆก็ดีสิ"

"แล้วก็อย่าให้หนูจับได้ว่าพี่แอบไปข้างล่างซื้อมาเองนะ"

"เข้าใจแล้วน่า"

"เฮ้อ"

"งั้น เดี๋ยวหนูขอตัวไปทำงานก่อนนะ"

"เอ๊ะ? หรือว่า....ที่ชั้นบนหรอ?"

"อะ...ค่ะ ชั้น 7 น่ะ"

"งั้นหรอ..."

"อย่าหักโหมเกินไปล่ะ"

"ค่ะ พี่ก็ด้วยนะ"

 

 

 

 

 

แม้ว่าเวลาช่วงฤดูร้อนได้เลยผ่านจนใกล้จะหมดฤดู

แม้ว่าในยามเย็นเหล่าจักจั่นจะร้องประสานเสียงกัน

ฉันก็ยังนอนอยู่ที่เดิม และเธอก็ยังมาเยี่ยมฉันเหมือนอย่างเคย

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"ขอเข้าไปนะ"

 

 

 

 

 

"โย่ ดูสบายดีนี่"

"ต้องขอบคุณเธอละมั้ง'

"ฮึบ.. วางของหน่อยนะ"

"อ่าว แล้วของเยี่ยมล่ะ"

"หา?"

"อย่าบอกนะว่าเธอมามือเปล่าอีกแล้ว"

"แหงสิ พูดอะไรแปลกๆ"

"แค่ฉันอุตส่ามาเยี่ยมเธอทุกวันก็น่าจะขอบคุณกันหน่อยนะ"

"จ้า เก่งมากจ้ะ เก่งมากจ้ะ ลูบหัวน้าเด็กน้อย"

"หวา หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

"แล้วถ้าเธอเอาเมล่อนมาฝากล่ะก็ ฉันจะให้รางวัลเข้าเยี่ยมดีเด่นไม่ขาดไม่ลาเลยนะ"

"ไม่-ต้อง-การ-ย่ะ! ของแบบนั้น"

ยูกะที่นั่งบนเก้าอี้เหล็กข้างๆเตียงนอนฉัน พลางคุยอะไรไร้สาระทั่วไปได้กลายมาเป็นกิจวัตรประจำวันของฉันไปแล้ว

"โธ่... เสียดายวันหยุดวันอาทิตย์จัง"

"....."

"ขอโทษนะ.... ยูกะ"

"หา?"

"ฤดูร้อนของยูกะทั้งที...ฉันดันทำลายมันไปซะได้"

"...."

"มะ...ไม่เป็นไรหรอกๆ ยังไงซะฉันก็ไม่ได้วางแผนอะไรแถมฉันก็ผ่านแถวนี้ตลอดด้วย..."

"....."

"...อะ..เอ่อ แล้วก็...."

"...โธ่!! รีบๆหายแล้วกัน เธอน่ะ!"

"จะลากฉันนั่งรถไปไหนก็ได้ หรือให้ทำอะไรก็ได้"

"เพราะงั้น...เพราะงั้นน่ะ...."

 

 

 

 

ฉันไม่ได้ยินคำพูดต่อจากนั้นของเธออีกเลย

ภายใต้ท้องฟายามเย็นเสียงของเหล่าจักจั่นที่ประสานเสียงดังกลบเสียงของเธอไปจนหมด

ฉันอยู่ที่นี่... มาเป็นเวลา 3 เดือนแล้วสินะ

ฉันคิดว่าแม้แต่ตัวฉันเองก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวฉันกันแน่ 
 
 
 
จบบท "บทนำ - ฮิเมโกะ 6:ฤดูร้อน" 

 

 

 
 

edit @ 20 Apr 2011 21:44:16 by planetdream

Comment

Comment:

Tweet